روایتی «از ام‌الرصاص تا خان طومان»

ستون ما در حال پیشروی بود. از ام الرصاص به سمت ام البابی در حرکت بودیم. رگبارهای دشمن لحظه ای متوقف نمی شد. ستون شهدا در کنار ما روی زمین افتاده بودند. آن هایی که زخمی شده بودند، به ما روحیه و قوت قلب می دادند. فریاد می زدند: «بروید جلو! برید کمک کنید به امام زمان! بروید اون هارو به درک واصل کنید!»