تاجر انسان

نیش عبدو تا پشت سرش باز شد و دندان های قهوه ای نامرتبش برق زد. کیسه را دادم دستش و عبدو سرجا برگشت توی خونه. فردا ظهر، شیش تا فرشته ی سفید پوش، لا به لای بچه ها بازی می‌کردند. با امرو نگاهی به هم کردیم و لبخند زدیم. هر دو خوشحال بودیم...