از اجرای سدهای بی‌مطالعه تا استقرار صنایع آب‌بر؛ ۳ دهه تصمیم‌سازی غلط ایران را در مسیر خشکی مزمن قرار داد

متخصصان کشور معتقد هستند که ریشه بحران آب ایران نه در «ابرها» و نه در «آثار کیهانی»، بلکه در تصمیم‌هایی است که سال‌ها برخلاف ظرفیت طبیعی کشور گرفته شده است؛ از کشت برنج در استان‌های با تبخیر بالا و استقرار صنایع آب‌بر در دل کویر تا خشک‌کردن سفره‌های زیرزمینی و مهاجرت به کلان‌شهرهای فاقد توان پشتیبانی و در این میان، کارشناسان تأکید می‌کنند که راه خروج از بحران تنها با اصلاح الگوی توسعه، به‌کارگیری فناوری‌های نو و اجرای واقعی سیستم‌های بازچرخانی آب ممکن است؛ رویکردی که آن را «حفاظت از میراث طبیعی» می‌دانند، نه مانعی بر سر توسعه.