شبی که کتابم را تمام کردم داشتم دیوانه می‌شدم

هوشنگ مرادی کرمانی می‌گوید: شبی که «شما که غریبه نیستید» را تمام کردم داشتم دیوانه می‌شدم اما هیچ وقت از آنچه واقعیت بوده و من در آن دخالت نداشتم خجالت نکشیدم.