غوطه‌ور روایتِ رفاقت است؛ فیلمی بی‌ادعا، اما پُر، با بازی‌هایی اندازه و کنترل‌شده

از همان ابتدا، وقتی نام «غوطه‌ور» را می‌شنوی، در طول فیلم به‌دنبالش می‌گردی و در نهایت به آن می‌رسی.